Getuigenissen

Remco

Om direct van start te gaan: mijn geloofsreis kent periodes waarin ik lauw ('lukewarm') geloofde met diepe dalen, maar uiteindelijk ook een opgaande lijn met groei. Ik wil jullie graag meenemen in deze reis en aantonen dat de drie-eenheid in al deze periodes aanwezig was, geduld heeft en bovenal enorm veel liefde kent en geeft.
Terug naar het begin; Ik ben opgegroeid in een Protestante Gemeente in Ede. Ik ben als baby gedoopt, catechisatie gevolgd en ik heb op mijn 20e belijdenis gedaan. In deze periode geloofde ik zeker weten, maar veel preken waren voor mij lastig, niet te begrijpen en liederen onder begeleiding van een orgel raakte mij minder, alsof ze voor mijn buren bedoeld waren. Toen het met mijn moeders gezondheid nog goed ging, was ze erg actief als kinder- en jeugdwerker, mijn vader is in verschillende periodes een diaken of ouderling geweest en mijn broertje was erg actief met jongeren. Ik was in deze periode erg zoekende in mijn geloof, wat ik nu de lauwe periode kan noemen. Vaak dacht ik: hoe gaaf zou het zijn om met jongeren te werken. Destijds heb ik dat niet doorgezet; in de PKN-gemeente was ik alleen actief in het beamteam, waar ik af en toe de PowerPointpresentaties voor de dienst maakte en bediende.
In 2011 is mijn moeder na een lange periode van ziekte (Raynaud, reuma en cryoglobulinemie) op 50-jarige leeftijd overleden. Ik was 24 jaar en emotioneel gezien enorm veel verdriet gevoeld, pas na 10 jaar kon ik er eigenlijk pas beter over praten. Deze periode voelde voor mij op dat moment als een dal van mijn geloof. Ik geloofde 100% dat mijn moeder geen pijn meer heeft en in de hemel aanwezig is en dat we tijdelijk van elkaar gescheiden zijn, Maar oh wat vond ik het moeilijk en heb ik veel gebeden, waarbij ik direct tijdens en na het bidden een rust ervaarde en mijn emoties daalde. Ik ben er jaren later echt van overtuigd dat dit de Heilige Geest was. De eerste paar jaar na het overlijden van mijn moeder, woonde ik bij mijn vader en kon ik met hem goede gesprekken voeren over het geloof, ik ging mee naar de kerk, maar ik was niet actief en deed er weinig mee. Ik ging vanuit een dal terug naar het lauwe.
Inmiddels kwam Kim in mijn leven, ik verliet het ouderlijk huis en we gingen in 2015 samenwonen. Kim was niet gelovig, maar dat was voor mij geen probleem. Ik legde het geloof niet op aan een ander, maar tussen mij en God was de verbinding aanwezig en daar kwam ook niemand tussen. In 2017 zijn Kim en ik getrouwd en hebben we op mijn verzoek de zegen uitgesproken over ons huwelijk. Eind 2019 werd onze dochter geboren, door corona kon ze pas halverwege 2020 gedoopt worden. Kim en ik stonden vooraan in de PKN-kerk, met een zeer klein aantal familieleden en gasten. Tijdens de doop kon ik volmondig ja antwoordden op volgende vragen: “Beloof je haar in de opvoeding vertrouwd te maken met het evangelie, haar de liefde van Christus voor te leven, en haar in liefde trouw te blijven, hoe haar leven ook zal zijn?”. Kim werd de vraag gesteld of ze mijn keuze voor het dopen van onze dochter respecteert, mij de ruimte geeft en mij aan mijn belofte weet te houden en waar te maken.
Door corona zijn we de livestream van Mozaiek0318 gaan kijken en wat ik daar ervaarde heb ik nauwelijks ervaren in mijn vertrouwde PKN-gemeente. De Heilige Geest werd meer benoemd en Hij werd voor mij minder ondergeschikt. Wat eerder onzichtbaar was, werd ineens zichtbaar. Ondanks dat het een livestream was en niet fysiek, werd ik keer op keer enorm geraakt en deelde regelmatig deze verhalen met mijn vader en ben ik samen met Kim die in de corona periode haar eigen geloofsreis heeft meegemaakt deelgenoot geworden van Mozaiek0318.
Begin 2024 is mijn vader zeer plotseling in 3 weken tijd op 61-jarige leeftijd overleden. Zo was ik ineens op mijn 37e een wees geworden. De persoon waar ik tegenop keek, een voorbeeld voor mij was en waar ik ontzettend veel van geleerd heb op allerlei verschillende vlakken, is niet meer hier. Ik had op dit moment mijn geloof kunnen verliezen, maar ik kreeg juist enorm het verlangen om mij meer te gaan verdiepen in het geloof. Waar haalde mijn moeder en mijn vader toch het volste vertrouwen en kracht vandaan? In het najaar van 2024 ben ik de Alpha cursus bij Mozaiek0318 gaan volgen, een plek waar ik mijn twijfels, zorgen en lastige vragen zoals ‘Geneest God ook nu nog?’, op een veilige manier in een kleine groep kon bespreken. Er waren vele emotionele momenten en met name het ‘Heilige Geest weekend’ in de binnentuin over God in Voorthuizen heeft mij zeer intens geraakt. Toen ik de doornenkroon bovenop het kruis zag, knielde ik op de grond en kwam ik tot het besef dat Jezus ook voor mij is gestorven en ik mijn last bij Hem neer mag leggen en erop mag vertrouwen dat wanneer ik Hem volg ik niet meer in de duisternis zal wandelen, maar het licht des levens zal hebben (Johannes 8:12).
De weken na Alpha kreeg ik steeds meer de behoefte om mijzelf via onderdompeling (baptizo) te laten dopen. In eerste instantie dacht ik, ik ben toch al gedoopt als baby en de mogelijkheid om dit bespreken met mijn ouders, was er niet. Bij een doopinformatiebijeenkomst hebben de voorgangers van Mozaiek0318 de kleine twijfels die ik nog had weggenomen en heb ik mij met Pasen 2025 laten dopen.
Sinds de doop voel ik letterlijk een last van mijn schouders en rust in mijn lijf. Ja ik mis mijn ouders ontzettend en dit is normaal, maar ik ga er niet meer onder gebukt. Ik heb inmiddels ook mijn plek gevonden bij Way (We Are Young) binnen Mozaiek0318, waar ik gespreksleider heb mogen zijn tijdens Alpha Youth, voor ze gebeden heb tijdens het Heilige Geest weekend en met dezelfde groep zijn we doorgegaan als clan en ben zodoende clanleider samen met Kim en een mede clanleider. Ik ben als groepsleider mee geweest op Way camp, waar 190 jongeren hongerig zijn naar het geloof.
Kortom, ik geloof op dit moment dat God mij via de Heilige Geest dichter bij Jezus heeft gebracht en dat mijn last bij Hem is neergelegd en dat ik geleid door Zijn Geest er voor de jongeren kan en mag zijn, terwijl ik zelf ook nog zoveel leer van de jongeren. Ik begin steeds vaker buiten mijn comfort-zone uit te stappen, bijvoorbeeld met een mini-ministry cursus en een basistraining profetie en Gods stem verstaan. De drie-eenheid heeft mij in mijn leven nooit verlaten, maar ik luister, begrijp en ervaar nu zoveel meer de liefde van Hem en ben op dit moment bezig om deze relatie verder op te bouwen en te vertrouwen op Hem.

---

​Kim

Hieronder mijn getuigenis. Een totaal ander levenspad, dan mijn lieve man. En toch heeft God ons samengebracht voor een reden. En ontvangen we beiden heling bij onze lieve Vader in de hemel, hallelujah! Zo zie je dat God één ieder van ons ziet en ons allemaal wilt redden. Er is maar één antwoord op de leegte die iedereen op aarde voelt en Zijn naam is Jezus Christus uit Nazareth.
Als kind ben ik opgegroeid in een gezin waar ik welkom en geliefd was. Toch heb ik mij als jonge kind vaak buitengesloten of onbegrepen gevoeld. Ik ben als kind een aantal jaar gepest en dit heb ik lang meegedragen. Dit maakte mij onzeker en ik bleef zoeken naar bevestiging en goedkeuring. Op de middelbare school hoorde ik er opnieuw niet echt bij. Op een gegeven moment kreeg ik last van depressieve gevoelens en deed ik mijzelf soms pijn door te krassen op mijn arm. Ik heb een keer een afscheidsbrief geschreven en meerdere paracetamols ingenomen. Ik vertelde dit aan niemand. Toen mijn nichtje werd geboren, voelde ik een zekerheid dat mijn leven weer wat waard was en kon ik stoppen met deze handelingen. Het is bijzonder hoe God werkt via nieuw leven, want dit is later opnieuw mijn redding geweest. Ik hoorde niet bij de populaire tieners, dus ik kwam uiteindelijk in aanraking met de gabberwereld. Hier vond ik wél een groepsgevoel; ik hoorde erbij. Het was een periode met veel feesten, alcohol en drugs. Ook heb ik in die tijd een abortus uitgevoerd. Mijn hart werd steeds harder en ook thuis liepen de spanningen steeds hoger op. Op een gegeven moment kreeg ik een relatie van een aantal jaar. In deze periode ben ik vreemdgegaan en zocht ik aandacht bij vrouwen om maar het gevoel te krijgen dat ik gezien werd. Ook bleven de gabberfeesten en af en toe drugsgebruik, maar op een gegeven moment werden mijn toenmalige partner en ik wijzer en stopten we. Ik bleef na het beëindigen van die relatie stapsgewijs wijzer worden en steeds meer verantwoordelijkheden aankunnen. Op eigen kracht kwam ik al heel ver, maar de leegte bleef. Dus ik bleef goedkeuring zoeken bij andere mensen en mijn onzekerheid wegdrinken. Ook dit besprak ik nooit met iemand, want ik ging gebukt onder schaamte voor mijn verleden. De heerser van deze aarde wil niets liever dan mensen klein houden door schaamte en te voorkomen dat ze Jezus’ liefde leren kennen. Ondertussen zocht ik naar een vervulling van de leegte. Ik dacht het te vinden in o.a. astrologie, psychologie, mindfulness, kristallen, essentiële oliën, reiki en numerologie. Maar het haalde de leegte en uitdagingen nooit (!) weg. Daarnaast voelde ik me vaak weinig energie en vreugde hebben, het leven was me vaak teveel. In 2014 heb ik een operatie gehad voor poliepen op mijn stembanden. Ik ben toen gestopt met roken. Dit was ook het jaar dat ik mijn lieve man leerde kennen. Aan het begin van onze relatie had ik veel last van littekens uit het verleden, dus heb ik hulp gezocht bij een therapeut. Ik kwam er toen achter dat ik al mijn hele leven last van extreme angsten had. Ik leerde hier steeds beter mee omgaan en kon mijn verleden steeds beter een plek geven. Ondertussen is mijn schoonvader voor mij gaan bidden en ging ik vanuit respect af en toe mee naar de kerk. In die tijd had ik mijn man nodig om mijzelf gelukkig te voelen. Gelukkig was deze relatie voor ons bestemd en groeiden we fijn naar elkaar toe. We werden regelmatig uitgenodigd bij een prachtig gezin in onze straat om mee te eten en zij bidden altijd samen. Zij dankten God voor al hun zegeningen en ook voor ons als gasten. Wat heb ik dat bewonderd en het gaf me een fijn gevoel. Uiteindelijk werd ik in 2016 super romantisch ten huwelijk gevraagd. Ik voelde dat ik steeds meer in de opwaartse lift zat, dus snel zou ik helemaal gelukkig zijn (dacht ik). We gingen in 2017 trouwen. Aangezien mijn man altijd al gelovig was, hebben we een zegen over ons huwelijk laten uitspreken. Het lukte ons niet direct om zwanger te worden. Ik dacht dat ik eindelijk echt gelukkig zou zijn, zodra ik kinderen heb. Dus mentaal vond ik deze tijd heel pittig. We kwamen op de fertiliteitsafdeling terecht en na 3 maanden extra hormonen, groeide er een prachtig wondertje in mijn buik. Toen we 8 weken zwanger waren, mochten we naar het ziekenhuis om te kijken of het hartje klopte. Ik schreeuwde het onderweg uit: ‘God, als U echt bent. Laat dit dan echt zijn, laat het hartje alstUblieft kloppen en het kindje gezond zijn’. Mijn gebed werd beantwoord! Toen onze oudste in 2019 geboren werd, was ik enorm onder de indruk van het wonder van zo'n baby, de bevalling, het proces etc. Toch had ik ook last van een (milde) postnatale depressie. Ik realiseerde mij dit pas toen we ons tweede wonder mochten ontvangen en het mentaal allemaal zo anders voelde. Ik leefde in 2019 in constante angst voor alles wat er fout kon gaan met onze prachtige dochter. En toen kwam corona. De angst nam een extreme vorm aan en ik kreeg burn-out klachten van de constante stress. Het grote voordeel van de corona lockdowns was dat een kerk vlakbij (Mozaïek0318) livestreams ging uitzenden. Zo hoorde ik voor het éérst dat ik bij Jezus welkom ben zoals ik ben; met mijn gebrokenheid en werd ik geraakt door de worship! Uiteindelijk ben ik in 2021 een (digitale) Alpha-cursus gaan volgen en dit heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik in God ben gaan geloven. Ik wilde na mijn keuze voor Jezus zoveel mogelijk leren. Dus ik dook in het onderwijs en probeerde de Bijbel te lezen, maar dit was nog wel erg lastig te begrijpen. Gelukkig kon ik in Ede naar een aantal conferenties van Frontrunners. Mijn ogen gingen steeds verder open, waardoor ik mijn identiteit in Christus een beetje meer ging begrijpen. In februari 2022 -zwanger van ons tweede wonder- heb ik mij laten dopen. Bij de doop laten we ons oude leven achter ons en staan we op in Christus. Echter in de tijd daarna ervaarde ik steeds meer dat de vrucht van de Geest minimaal in mijn eigen handelen zichtbaar waren. Ik wilde meer op Jezus gaan lijken, maar hoe? Ik bleef gevangen in behoefte aan alcohol om leegtes en onzekerheid weg te halen. Ook had ik nog steeds veel angsten die ik zo stoer mogelijk probeerde te verdoezelen. Daarnaast voelde ik mij falen als moeder en had ik vaak het gevoel dat alles teveel is. Ik deed vaak een stap vooruit en daarna weer 2 stappen terug. In september 2023 bezocht ik een conferentie van Frontrunners en hier kwam evangelist Johan Toet (van ONEinHim-foundation) spreken. Ik ervaarde in mij een grote weerstand en toen hij rondliep om te bedienen wilde ik alleen maar dat hij mij oversloeg. Op die avond zag ik voor het eerst dat er mensen bevrijd werden en krachtig aangeraakt werden door God. In februari 2024 kwam Johan Toet opnieuw naar Ede en ik wist dat ik erheen moest. Ik ben gaan zoeken naar filmpjes van bevrijdingen, want ik wilde geen angst voelen. Zo kwam ik bij apostel Kathryn Krick van 5F-church in Los Angeles. Ik zag bevrijding na bevrijding in compilatie filmpjes. Ik wist dat ik niet bang hoefde te zijn. In de naam van Jezus, moeten demonen gehoorzamen. Tijdens het evenement in februari had ik een krachtige ontmoeting met God en werd ik voor het eerst vervuld met de Heilige Geest. Mijn geloofsleven kwam toen in een opwaartse lift! Ik maakte een belangrijke keuze om sociale media los te laten, zodat ik niet meer gefixeerd kon zijn op het krijgen van ‘likes’. In september 2024 kwam Johan Toet opnieuw naar Ede. Ik ben toen na een oproep voor het eerst naar voren gegaan en had ik opnieuw een ontmoeting met Hem. Vervolgens kwam in onze kerk de oproep om het groeijaar te volgen bij Royal Mission. Ik heb mij direct aangemeld, want ik verlangde naar meer. Aan het einde van module 1 (intimiteit met de Vader) mochten we een offer brengen n.a.v. de vraag: “Wat staat er tussen jou en de Vader in?”. Na een interne (geestelijke) strijd heb ik alcohol opgegeven voor God. God is zó goed dat Hij het verlangen naar alcohol bij mij volledig weggenomen heeft. In december 2024 was ik vooraf een conferentie van Frontrunners uit eten met twee zusters in Christus. Opeens kwam bij één vrouw een intens angstgevoel in haar buik, maar ze wist direct dat dit niet van haarzelf was. De Heilige Geest openbaarde dat dit gevoel bij mij hoorde en we besloten aan tafel dat we na het diner buiten zouden gaan bidden. Ik bleef een ontdaan en onrustig gevoel houden tijdens het dessert. Buiten hebben de twee vrouwen voor mij gebeden. Op dat moment voelde ik iets vanuit mijn buik via mijn luchtwegen uit mij vertrekken. Daarna werd ik overspoeld met liefde en blijdschap. Ik was zojuist bevrijdt! In januari 2025 ging ik voor de eerste keer in jaren (sinds ik moeder ben geworden) een nachtje weg om conferenties van Frontrunners te bezoeken. Ik ben toen bevrijdt van trauma (bijna auto-ongeluk). Het was een krachtig weekend, waarbij ik opnieuw een diepe ontmoeting met God had. Na deze ervaring(en) begon er steeds meer ruimte te komen voor de Heilige Geest in mijn leven. Ik kwam opnieuw in aanraking met apostel Kathryn Krick. Ik ben het onderwijs gaan volgen en het toe gaan passen in mijn leven. Via het scherm ben ik in diverse lagen bevrijd van afwijzing, sombere gedachten, mensenvrees, veroordeling, manipulatie, lust, jaloezie, afgunst, eczeem, pijn uit het verleden, trots, woede, emotie eten, woordvloeken en zielsbanden. Sinds 26 maart 2025 ben ik geplant (lid) bij 5F-church en mijn geloofsleven is in een stroomversnelling gegaan. Ik leer van mijn geestelijk leider hoe ik kan leven in de wil van God, anderen kan vergeven, mijn bevrijding vast kan houden door o.a. mijn denken te vernieuwen en deuren van de tegenstander dicht te houden, mijn kruis op te nemen en totale overgave aan Jezus. Het is een prachtig proces waarbij ik steeds een laag dieper geheeld mag worden en ik de vrucht (liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing) van de Geest steeds vaker mag ervaren. Ik voel nu geen leegte meer, prijs God! Ik weet ook dat ik nog veel meer ga leren & groeien in Zijn aanwezigheid. Ik weet wie ik ben in Christus. Ik ben Zijn geliefde dochter en Hij heeft een goed plan voor mijn leven. God is geduldig om mij stap voor stap het plan te tonen en ik leer mijn eigen leven volledig los te laten. Ik vertrouw op de levende God!
Zo zie je maar dat God via diverse ontmoetingen en situaties heen werkt. We hebben als mens een vrije wil om Hem te volgen en Hij is geduldig om ons allemaal te bereiken. God is een God van liefde; Hij wil met elk mens op aarde een relatie hebben. De beste keuze die we kunnen maken is om Jezus te erkennen als de Zoon van God en onze verlosser en Hem te gaan volgen. Ik zie het elke dag als eer om nu Zijn liefde uit te mogen delen aan mensen die ik ontmoet. Ik prijs God voor Zijn liefde, Zijn genade en het ultieme reddingsplan voor Zijn kinderen: Jezus Christus! En bij deze geef ik graag een eervolle dank voor alle trouwe dienstknechten (hierboven benoemd) die hun hele (wedergeboren) leven wijden aan het Koninkrijk van God. Onze Schepper heeft zoveel liefde voor ons allemaal. Wij kunnen nederig gezien deze liefde als mens nóóit in zijn totaal bevatten, dus God legt in ons allen een deel van Zijn liefde, Zijn passie en Zijn verlangen in een prachtig plan voor ons ieder afzonderlijk bedacht. Wij mogen daarin met Hem gaan wandelen en daarbij de andere leden van het lichaam van Christus aanmoedigen. En in gesprek gaan waar we elkaar (nog) niet begrijpen.
Ik ben verlangend naar wat God nog meer gaat doen in de wereld, in ons land, in uw leven en in mijn leven;
Mattheüs 11:28-30 Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.